Door Joost Sprinkhuizen - 2009-07-20 09:48:27
Dit verhaal start in Nisse (Z) van waar Jan, Annet en Joost op vrijdag 29 mei 2009 om 10:00 uur stipt zouden vertrekken om dit weekend van Pinksteren door te brengen in de Belgische Ardennen samen met nog een heleboel anderen: Marius, Marlies, Frans, Irma, Ko, Mia, Laurent, Martijn, Ruben, Jos, Peter, Arjan, Jack, Michela, Joost, Nanda, Marc, Jos, Anja, Tom, Monique, Allard, Freya, Gert-Jan en Inge.
Eerst nog koffie met oh zo lekkere koeken, gauw inladen van de bagage en de 3 fietsen erop en vervolgens op weg voor een ongeveer 250 km lange tocht. Onderweg allemaal leuke gesprekjes o.a. telefonisch met Marlies en Marius die ons op de hielen zaten. Hoe het kan weet ik niet maar omdat we over onze medische specialist Frans kwamen te spreken, bestond Jan het om aan Annet te vragen hoe het met haar prostaat gesteld was. Ik zal hem nog eens bij moeten praten denk ik. Tegen 12:00 uur rijden we het land van onze zuiderburen in en jawel hoor, meteen maar een file op de ring van Antwerpen waar we gelukkig redelijk snel weer uitkomen. Lekker om me heen kijkend tuffen we door richting Luik (Liège) waarna Bastogne richting bepalend wordt. In Houffalize zoeken we de VVV om een paar kaarten van de streek te kopen. Die zouden wel eens van pas kunnen komen als je zou verdwalen. Op het allerlaatste van het weekend deden Monique en Allard dat nog even voor. Zonder Tom-Tom maar met hulp van onze telefonische hulpdienst Ko worden we in Gouvy binnengeloodst, de plek waar ons verblijf is geregeld. Het is dan 15:15 uur. We heten elkaar die reeds zijn gearriveerd een hartelijk welkom. Boodschappen zijn er al wel maar met zoveel mensen in huis maakt Joost zich een beetje zorgen over het ontbreken van een deugdelijke WC-verfrisser. Ko gaat dat even regelen en neemt zo’n ambipur mee. Dan de deodorant maar gebruiken is een goed advies. Het huis ziet er luxe, mooi en goed onderhouden uit. De kamers kunnen verdeeld worden. Met een beetje passen en meten kon Peter er in een kamer van 3 andere vrijgezellen bij gestopt worden. Voor 2 stelletjes zou gelden dat ze samen op een kamer mochten. Dat zouden dan Frans& Irma en Joost en Nanda worden omdat zij zo op het oog elkaar niet meteen het kot uit zouden vechten.
Buiten is het weer ook mooi en komen we even bij van de reis. Een groepje bewoners is ondertussen gaan fietsen en voor het avondeten doet een andere groep onder leiding van Jan een eerste rondje lopen. Jullie reporter heeft echter geen flauw idee waar hij aan begint maar komt daar snel achter en verzucht dat hij zich dit niet van een vakantie had voorgesteld. Gelukkig wordt hij steeds weer opgeveegd als de anderen al te ver uit het zicht zijn verdwenen. De omgeving is echter zo mooi en dwars door bossen en heuvels gaat de route dat een iedereen daar ongeveer ademloos van lijkt te raken. Een mooi voorproefje van wat we de komende dagen zullen gaan ondernemen.
Ten een uur of half negen worden de soep en broden opgediend die aller-heerlijkst door Mia zijn bereid. Marius licht het een ander toe: “een overheerlijke pinda/satésoep, een aspergesoep om van te smullen en dan ook nog een tomatensoep voor hen die niets lusten”. Vrijwel niemand haalt het in eerste instantie in zijn hoofd om van die overheerlijke tomatensoep te eten. Als Jos, Anja met hun zoontje Tom tijdens het avondeten binnenkomen, valt het niet meer op dat er maar eentje van gegeten had. Zij vallen op de tomatensoep aan!! Gert-Jan en Inge waren al wat eerder aangekomen van hun reis uit het oosten van ons land, Nijmegen dus. Acclimatiseren lukt voor hen allen natuurlijk in een oogwenk. Moe en voldaan drinken we met z’n allen wat fris of een paar (dubbele) biertjes weg en valt om ongeveer 24:00 uur het doek van deze 1e dag.
Zoals te doen gebruikelijk vraag je elkaar na een nachtje slapen of je ook lekker of goed geslapen hebt. Irma, zoals steeds op tijd uit de veren om een goed boek te lezen had de koffie al klaar toen Joost en Ko om de broodjes gingen (was het nu quinze of cinquante petits pains?). Op deze tweede dag van ons verblijf ontspon zich tijdens het ontbijt een klein dispuut tussen o.a. Ko en Annet dat ze wel goed geslapen hadden doch “wreed” gewekt werden door een ezel of was het toch gewoon een Belgische koe?? Ook de lieve zwaluwen lieten zich niet onbetuigd waardoor Ko ’s ochtends vroeg, een buitenmens als hij toch is, vertelde het geluid van die arme diertjes buiten te hebben moeten sluiten door botweg het raam dicht te doen. Koffie zetten had trouwens de moeilijkheid dat als Jos het reservoir te vol deed dit dan ook prompt overliep. Leerden we dus allemaal van. Ontbijten zorgt er ook voor dat iedereen wat meer broodjes en gezonder eet dan hij of zij thuis gewend is. Komt natuurlijk omdat je samen bent met meerderen die het ook gezellig vinden om samen te ontbijten.
Ko, Annet en Joost gingen vervolgens boodschappen doen omdat diverse voorraden flink waren uitgedund. De Agrimarkt in Goes is een buurtwinkeltje in vergelijking met die supermarkt. Enne…. voor ons die als zuinig bekend staan, de benzine is daar heel goedkoop.
Teruggekomen was het Tom die het leuk vond om wat te spelen met de wip en een emmertje water. Toch goed dat hij zich moeiteloos aanpaste aan die al die grote mensen. Ik bedoel het niet vervelend en wil het ook niet in 1 adem noemen maar de hond Freya van Allard en Monique had ook geen moeite zich staande te houden tussen de sportlui. Gewoon een aanwinst dus voor het gezelschap.
De activiteit van de dag was voor Frans, Jos, Ruben, Martijn en nog eens Jos om een rondje te gaan fietsen. De meeste overblijvers deden het hardlooprondje van de dag ervoor nog eens over maar dan al wandelend. Bleek alweer rond de 8 km te zijn waarbij we nu wat meer de tijd namen om goed rond te kijken: Prachtige en betoverende landschappen! Juist dat we terugkwamen, de fietsers waren al heel lang onderweg, kwamen deze terug wat Frans een paar gevleugelde uitspraken deed ontlokken: Prachtig, absoluut geen spijt van en morgen ga ik zeker niet mee, hierbij doelend op de klassieker Luik-Bastenaken-Luik. Arjan en Irma bleven thuis. De eerste wilde zich in alle rust voorbereiden op de wedstrijd die later die dag nog moest komen in Wibrin. Na het wandelen leekt het trouwens voor meer mensen tijd even een middagtukje te doen. Wordt ook allemaal erg zwaar voor als je wat ouder wordt.
Jack en Michela, als bijna laatste gasten, kwamen pas deze middag aan omdat ze die ochtend een droeve vriendenplicht hadden te vervullen. Gelukkig konden ze de kracht opbrengen om zich bij ons te voegen. Hopelijk hebben jullie er een beetje afleiding aan gehad!!
Nog weer later arriveren dan eindelijk Joost de Klerk en Nanda. Ze hadden er iets langer over gedaan omdat ze bij Maastricht in de file hadden gestaan.
Het wachten was op hen omdat het plan was om de wedstrijd in Wibrin te gaan lopen en er net zoals in andere jaren zoveel mogelijk prijzen weg te halen. Op weg ernaar toe reserveerde we alvast in Houffalize voor het diner wat we gezamenlijk wilden gebruiken na de wedstrijd. Zou ongeveer wel eens 21:00 uur kunnen worden. Na eerst in de pizzeria nul op rekest te hebben gekregen, werd een geschikt restaurant gevonden waarover later meer. Het winnen van alle 1e prijzen liep dit jaar iets anders maar evengoed waren we trots op wat we gehaald hebben:
6,4 km of waren het er 7 ? (stappenteller Joost)
We gingen er dus weer vandoor met 9 ereplaatsen waaronder 3 hoofdprijzen!! Echter voor de 6 km werd er alleen aan de 1e vrouw en man overall een attentie toebedacht.
Van de 14 Hollandse deelnemers is dit een prachtig resultaat. Totaal deden er ruim 180 lopers mee. Wederom viel ons de ongedwongen sfeer op waaronder deze trimloop werd gehouden. Ook de uigezette tocht in die schitterende omgeving verdiende een groot compliment .
Tekenend was trouwens ook de worstenlucht die ons na de loop tegemoet kwam. Folklore dus
Oh ja en dan zegt Gert-Jan aan tafel dat hij nog wat foto’s heeft gemaakt een week geleden. Vertelt ie dus doodleuk over een ballonvaartje dat hij aan Inge cadeau deed; en waarom dan helemaal? Hij blijkt haar ten huwelijk te hebben gevraagd daar hoog in de lucht. Dat is nog eens romantisch, niet? We rekenen er natuurlijk op dat we ook mogen komen….
Alles nog eens nakijken op www.wibrin.be
Rest nog de meegereisde supporters (Ruben, Nanda, Inge en Ko) en fotograaf (Marius) te bedanken voor hun ondersteuning. De uitslag:
2e H-sen: Laurent van Nieuwenhuijze 0:29:35 6,4 km
2e H-V1: Jos den Hollander 0:30:12 6,4 km
2e D-A1: Annet van de Linde 0:30:13 6,4 km
5e D-A1: Michela van Stel 0:38:09 6,4 km
1e D-A2: Mia Eversdijk 0:40:11 6,4 km
2e H-V2: Joost Sprinkhuizen 0:40:12 6,4 km
2e H-sen: Arjan Beije 0:56:19 14 km
3e H-sen: Joost de Klerk 0:56:56 14 km
1e H-V2: Jan de Wilde 0:59:28 14 km
5e H-sen: Peter van Limbergen 0:59:43 14 km
1e D-A1: Marlies Jongerius 1:00:34 14 km
9e H-sen: Martijn Tissink 1:03:04 14 km
14e H-sen: Gert-Jan Smit 1:08:55 14 km
15e H-sen: Jack van Stel 1:17:39 14 km
Na een overheerlijke koude douche togen we rap naar het restaurant in Houffalize. De patron leek niet voor iedereen een vriendelijk woord over te hebben doch daar lieten we ons niet door uit het veld slaan en prezen de man de hemel in voor zijn goed voorbereidde maaltijd. Marius kon zich er nog wel wat over opwinden maar had achteraf geen spijt toch maar gebleven te zijn. Joost de K. kreeg de gelegenheid om Joost S. even uit te leggen wat zijn promotieonderzoek over spectrometrisch onderzoek inhield, of was het nou chromatografie?? Voor mij als één van de vele doctorandussen aan tafel was het zeker geen gesneden koek. Ook bij hem rekenen we erop dat we een uitnodiging krijgen aanwezig te zijn bij zijn promotie (?). Vermeldenswaard was dat we Annet een kriekje hebben zien drinken (toen Jan even niet keek?). Dat jan alleen maar de grappen maakt is hiermee achterhaald. Ook, en daar heb je die zuinige Hollander weer, was het met € 26 inclusief drank zeker niet duur te noemen. Enkelen van ons gingen om 23:30 uur (!!) even retour naar Wibrin om de gewonnen prijzen op te halen. We moesten immers hals over kop terug na de wedstrijd om op tijd aan tafel te zitten.
Thuisgekomen werd er weer het e.e.a. genuttigd zodat de klok 2 uur sloeg toen het tijd was naar bed te gaan. Dat Marc het middenin de nacht nodig vond het licht volop aan te doen en Joost S met zijn herrie te wijzen op zijn verantwoordelijkheden t.o.v de andere slapers had met hetgeen hierboven staat absoluut niets te maken….
Als alweer de 3e dag is aangebroken zal deze in het teken staan van een tochtje fietsen.
Jos, Martijn, Ruben, Laurent en nog eens Jos gaan vandaag Luik-Bastenaken-Luik aandoen, zo’n slordige 135 km (als het er niet meer geweest zijn). Dat zijn toch wel kanjers omdat ze dag ervoor ook al 90 km gefietst hadden. Frans wist dus waar hij over sprak door deze beker aan zich voorbij te laten gaan. Details van die tocht heb ik verzuimd na te vragen maar mogelijk dat iemand van deze groep dit nog wat kan beschrijven.
Ko, Jack, Joost S. en Michela reden maar weer eens naar de supermarkt om inkopen te doen voor de maaltijd deze avond. De laatste 2 van dit kwartet zouden namelijk in de keuken staan om de beloofde pasta’s met saus en salades klaar te maken.
Voor het zover was moest er behalve de lange afstand renners nog meer inspanningen worden gedaan. Jan, Peter, Gert-Jan, Frans en Marc gaven de dag kleur door te gaan mountainbiken. Ook waren er 2 groepen die het wandelen voor hun rekening namen. Datzelfde kleur geven deden ook Jack, Michela, Arjan, Annet en Joost S. door een pittig fietstochtje van ongeveer 75 km te ondernemen naar het Luxemburgse Clervaux, daar te pauzeren met koffie, nog eens te vertoeven in Houffalize, nu voor een frisje of een “dubbeltje”. En toen nog het laatste stukje terug naar Gouvy. Oei, oei wat een klimmen en dalen, afzien zoals ik niet eerder heb gedaan (ook niet na een marathon) maar meer dan dat genieten van de schitterende natuur. Heb genoten maar niet in het minst van mijn ploegmaats Arjan, Michela, Annet en vooral Jack die me er doorheen heeft gesleept. Bij terugkomst valt het op dat iedereen wel “hyper” gedrag vertoont, een ware kakofonie van geluid, evaluaties en plannen voor een volgende keer het misschien anders te doen (geen bier drinken onderweg bijvoorbeeld). Kenmerkend is ook dat zomaar de glazen in het rond vliegen en op de grond kapot vallen. Het was te zien dat we het naar de zin hadden.
Tegen de tijd dat we daar zin in kregen was het tijd voor Michela en haar souschef om het eten voor te bereiden. Moeilijk was het niet maar de taakverdeling was goed en efficiënt verdeeld.
Zoals zo vaak vliegt de avond om als het gezellig is. Voorinformatie wordt alvast gegeven voor het programma van de volgende dag, de alles beslissende oriëntatietocht. Jos en Gert-Jan lichten een tipje van de sluier op en buigen zich over de teamindeling. We praatten nog wat na en bedenken of dit nu de 10e of de 11e keer is dat het Pinksterweekend gehouden wordt. Blijkt bij navragen bij de echte deskundigen toch echt de 10e dus een jubileumeditie te zijn. De teams worden aldus samengesteld: Marc en Ko, Monique natuurlijk met Marlies, Jan en Marius die maar bang blijft dat zijn bril gejat wordt (jongen, heb toch vertrouwen in die vrouwen), Peter en Frans, Allard en Nanda, Martijn en Joost S, Joost de K en Anja, Laurent en Ruben, Annet en Arjan.
De spanning loopt zichtbaar op als de beschikbare kaarten nadrukkelijk worden bestudeerd.
Uiteindelijk keert ook nu de rust weer terug en kan een ieder z’n brits op gaan zoeken.
Dag 4 is tegelijk de dag waarop het gebeuren moet. De nacht is rustig verlopen. Ook het licht hoefde niet meer aan van Marc. Vanavond keren we ook weer naar huis terug. Echter eerst nog even een tochtje door de omgeving uitgezet door Jos en Gert-Jan. Enkele anderen zoals Jack en Michela geven de voorkeur aan een lekker tochtje fietsen. Irma is de aangewezen persoon om de wedstrijdleiding te assisteren. De briefing wordt gehouden waarbij het erom gaat 5 cijfers die onderweg zijn neergezet in willekeurige volgorde mee naar huis te nemen en het verband hierin te onderkennen. Één van de ijkpunten bevat ook een hint die het antwoord helpt te omschrijven. Er zal een klassement worden opgemaakt van de snelste loper/fietser en van degenen die hun eindtijd het beste kunnen voorspellen. Vanaf ongeveer kwart voor elf gaan de eerste koppels op weg nadat de nodige tactieken zijn doorgenomen en alle klokjes en mobieltjes door bijna allemaal werden ingeleverd.
Elke 5 minuten wordt een stel weggeschoten na voorzien te zijn van de nodige instructies en kaart van de omgeving. Het ene paar vliegt er vandoor de ander gaat wat rustiger onderweg.
Mijn eigen ervaringen waren heel erg positief. Martijn zei nog wel de lange fietstocht in de benen te hebben van de dag ervoor doch dat was aan zijn lopen niet te zien. Ging heel erg soepel. We hebben allebei ons best gedaan door zoveel mogelijk alles samen te doen en het overal over eens te zijn. Vals spelen kunnen we niet en hebben dus ook niet gedaan. Alles zoveel mogelijk volgens de regels hoewel we na het 3e punt het antwoord al dachten te hebben. Gewoon de tocht afmaken en genieten was wat we deden. Geen krimp gaf die jongen en na de tocht zat hij er nog fris bij.
Navraag bij de deelnemers voordat ze de uitslag hadden gekregen lieten zien dat Ko dacht gewonnen te hebben. Joost de K. zei de overwinning aan anderen te hebben gelaten omdat hij immers vorig jaar al gewonnen had (??). Ik geloof niet dat Nanda veel van Allard gezien heeft omdat hij immers steeds zover vooruit was. Het goede antwoord was 2:03:59. Hield dus gewoon de wereldrecordtijd van H.G in. (ik spel zijn naam maar even niet om geen blunders te maken). Bij een goed antwoord werd er 10 min bonus uitgedeeld. Het had voor Frans en Peter dus gunstiger kunnen uitpakkenEn dan hier nogmaals de uitslag van de 2 klassementen:
Klassement op snelheid:
1. Marc/Ko 0:59:35 antwoord goed
2. Frans/Peter 1:09:30 antwoord fout
3. Jan/Marius 1:14:02 antwoord goed
4. Allard/Nanda 1:21:22 antwoord fout
5. Joost de K/Anja 1:23:00 antwoord goed
6. Monique/ Marlies 1:38:45 antwoord fout
7. Annet/Arjan 1:46:57 antwoord goed
8. Laurent/Ruben 1:56:43 antwoord fout
9.Martijn/Joost S 2:05:11 antwoord goed
Klassement op voorspelde streeftijd
1. Martijn/Joost S - 0:00:49
2. Monique/Marlies +0:01:13
3. Annet/Arjan - 0:01:27
4. Joost de K/Anja - 0:07:01
5. Laurent/Ruben +0:09:12
6. Jan/Marius - 0:10:58
7. Peter/Frans - 0:24:29
8. Marc/Ko - 0:50:25
9. Allard/Nanda - 0:52:28
Wie het weet die mag het zeggen maar elk klassement heeft zijn waarde. Een fles wijn voor de winnaars was het resultaat. Dank voor de organisatie van dit heuse evenement!!
Jos den Hollander is tijdens het wachten op de spoorzoekers alvast bezig gegaan met het eten te bereiden zodat een ieder niet met lege maag op pad hoeft te gaan. En bijzonder lekker was het ook.
En dan loopt het op zijn eind en gaat er zachtjes aan opgeruimd gaan worden want tegen 16:30 uur zouden we het huisje opleveren. Inge was de dag ervoor al weggegaan om familie te bezoeken. Marlies en Marius vertrokken ongeveer aan het begin van de maaltijd om hun kinderen op te halen. De een na de ander maakt z’n spullen klaar en vertrekt.
Ondergetekende blijft nog samen met Jan en Annet achter. Uiteindelijk vertrekken we ook maar keren na 2 km toch weer om te kijken of Monique en Allard al boven water zijn. Dat blijkt dan toch nog het geval. Verdwaald waren ze maar uiteindelijk de goeie weg teruggevonden. Nog maar even in de zon blijven zitten en gesproken over de psychiatrie, de rechtspraak en al wat dies meer zij. Een goed gesprek gaat er altijd in.
Tegen 18:00 uur vertrekken ook wij als laatste der Mohikanen.
Een frietje, ham- of visburger en wat sla bij de Mac in Antwerpen is een waardig besluit.
En dan morgen gewoon weer trainen. Op naar de volgende Pinksteren.
Joost Sprinkhuizen
Pinksteren, AV’56, de Belgische Ardennen en andere leukigheid
Door Joost Sprinkhuizen - 2009-07-20 09:48:27
Dit verhaal start in Nisse (Z) van waar Jan, Annet en Joost op vrijdag 29 mei 2009 om 10:00 uur stipt zouden vertrekken om dit weekend van Pinksteren door te brengen in de Belgische Ardennen samen met nog een heleboel anderen: Marius, Marlies, Frans, Irma, Ko, Mia, Laurent, Martijn, Ruben, Jos, Peter, Arjan, Jack, Michela, Joost, Nanda, Marc, Jos, Anja, Tom, Monique, Allard, Freya, Gert-Jan en Inge.
Eerst nog koffie met oh zo lekkere koeken, gauw inladen van de bagage en de 3 fietsen erop en vervolgens op weg voor een ongeveer 250 km lange tocht. Onderweg allemaal leuke gesprekjes o.a. telefonisch met Marlies en Marius die ons op de hielen zaten. Hoe het kan weet ik niet maar omdat we over onze medische specialist Frans kwamen te spreken, bestond Jan het om aan Annet te vragen hoe het met haar prostaat gesteld was. Ik zal hem nog eens bij moeten praten denk ik. Tegen 12:00 uur rijden we het land van onze zuiderburen in en jawel hoor, meteen maar een file op de ring van Antwerpen waar we gelukkig redelijk snel weer uitkomen. Lekker om me heen kijkend tuffen we door richting Luik (Liège) waarna Bastogne richting bepalend wordt. In Houffalize zoeken we de VVV om een paar kaarten van de streek te kopen. Die zouden wel eens van pas kunnen komen als je zou verdwalen. Op het allerlaatste van het weekend deden Monique en Allard dat nog even voor. Zonder Tom-Tom maar met hulp van onze telefonische hulpdienst Ko worden we in Gouvy binnengeloodst, de plek waar ons verblijf is geregeld. Het is dan 15:15 uur. We heten elkaar die reeds zijn gearriveerd een hartelijk welkom. Boodschappen zijn er al wel maar met zoveel mensen in huis maakt Joost zich een beetje zorgen over het ontbreken van een deugdelijke WC-verfrisser. Ko gaat dat even regelen en neemt zo’n ambipur mee. Dan de deodorant maar gebruiken is een goed advies. Het huis ziet er luxe, mooi en goed onderhouden uit. De kamers kunnen verdeeld worden. Met een beetje passen en meten kon Peter er in een kamer van 3 andere vrijgezellen bij gestopt worden. Voor 2 stelletjes zou gelden dat ze samen op een kamer mochten. Dat zouden dan Frans& Irma en Joost en Nanda worden omdat zij zo op het oog elkaar niet meteen het kot uit zouden vechten.
Buiten is het weer ook mooi en komen we even bij van de reis. Een groepje bewoners is ondertussen gaan fietsen en voor het avondeten doet een andere groep onder leiding van Jan een eerste rondje lopen. Jullie reporter heeft echter geen flauw idee waar hij aan begint maar komt daar snel achter en verzucht dat hij zich dit niet van een vakantie had voorgesteld. Gelukkig wordt hij steeds weer opgeveegd als de anderen al te ver uit het zicht zijn verdwenen. De omgeving is echter zo mooi en dwars door bossen en heuvels gaat de route dat een iedereen daar ongeveer ademloos van lijkt te raken. Een mooi voorproefje van wat we de komende dagen zullen gaan ondernemen.
Ten een uur of half negen worden de soep en broden opgediend die aller-heerlijkst door Mia zijn bereid. Marius licht het een ander toe: “een overheerlijke pinda/satésoep, een aspergesoep om van te smullen en dan ook nog een tomatensoep voor hen die niets lusten”. Vrijwel niemand haalt het in eerste instantie in zijn hoofd om van die overheerlijke tomatensoep te eten. Als Jos, Anja met hun zoontje Tom tijdens het avondeten binnenkomen, valt het niet meer op dat er maar eentje van gegeten had. Zij vallen op de tomatensoep aan!! Gert-Jan en Inge waren al wat eerder aangekomen van hun reis uit het oosten van ons land, Nijmegen dus. Acclimatiseren lukt voor hen allen natuurlijk in een oogwenk. Moe en voldaan drinken we met z’n allen wat fris of een paar (dubbele) biertjes weg en valt om ongeveer 24:00 uur het doek van deze 1e dag.
Zoals te doen gebruikelijk vraag je elkaar na een nachtje slapen of je ook lekker of goed geslapen hebt. Irma, zoals steeds op tijd uit de veren om een goed boek te lezen had de koffie al klaar toen Joost en Ko om de broodjes gingen (was het nu quinze of cinquante petits pains?). Op deze tweede dag van ons verblijf ontspon zich tijdens het ontbijt een klein dispuut tussen o.a. Ko en Annet dat ze wel goed geslapen hadden doch “wreed” gewekt werden door een ezel of was het toch gewoon een Belgische koe?? Ook de lieve zwaluwen lieten zich niet onbetuigd waardoor Ko ’s ochtends vroeg, een buitenmens als hij toch is, vertelde het geluid van die arme diertjes buiten te hebben moeten sluiten door botweg het raam dicht te doen. Koffie zetten had trouwens de moeilijkheid dat als Jos het reservoir te vol deed dit dan ook prompt overliep. Leerden we dus allemaal van. Ontbijten zorgt er ook voor dat iedereen wat meer broodjes en gezonder eet dan hij of zij thuis gewend is. Komt natuurlijk omdat je samen bent met meerderen die het ook gezellig vinden om samen te ontbijten.
Ko, Annet en Joost gingen vervolgens boodschappen doen omdat diverse voorraden flink waren uitgedund. De Agrimarkt in Goes is een buurtwinkeltje in vergelijking met die supermarkt. Enne…. voor ons die als zuinig bekend staan, de benzine is daar heel goedkoop.
Teruggekomen was het Tom die het leuk vond om wat te spelen met de wip en een emmertje water. Toch goed dat hij zich moeiteloos aanpaste aan die al die grote mensen. Ik bedoel het niet vervelend en wil het ook niet in 1 adem noemen maar de hond Freya van Allard en Monique had ook geen moeite zich staande te houden tussen de sportlui. Gewoon een aanwinst dus voor het gezelschap.
De activiteit van de dag was voor Frans, Jos, Ruben, Martijn en nog eens Jos om een rondje te gaan fietsen. De meeste overblijvers deden het hardlooprondje van de dag ervoor nog eens over maar dan al wandelend. Bleek alweer rond de 8 km te zijn waarbij we nu wat meer de tijd namen om goed rond te kijken: Prachtige en betoverende landschappen! Juist dat we terugkwamen, de fietsers waren al heel lang onderweg, kwamen deze terug wat Frans een paar gevleugelde uitspraken deed ontlokken: Prachtig, absoluut geen spijt van en morgen ga ik zeker niet mee, hierbij doelend op de klassieker Luik-Bastenaken-Luik. Arjan en Irma bleven thuis. De eerste wilde zich in alle rust voorbereiden op de wedstrijd die later die dag nog moest komen in Wibrin. Na het wandelen leekt het trouwens voor meer mensen tijd even een middagtukje te doen. Wordt ook allemaal erg zwaar voor als je wat ouder wordt.
Jack en Michela, als bijna laatste gasten, kwamen pas deze middag aan omdat ze die ochtend een droeve vriendenplicht hadden te vervullen. Gelukkig konden ze de kracht opbrengen om zich bij ons te voegen. Hopelijk hebben jullie er een beetje afleiding aan gehad!!
Nog weer later arriveren dan eindelijk Joost de Klerk en Nanda. Ze hadden er iets langer over gedaan omdat ze bij Maastricht in de file hadden gestaan.
Het wachten was op hen omdat het plan was om de wedstrijd in Wibrin te gaan lopen en er net zoals in andere jaren zoveel mogelijk prijzen weg te halen. Op weg ernaar toe reserveerde we alvast in Houffalize voor het diner wat we gezamenlijk wilden gebruiken na de wedstrijd. Zou ongeveer wel eens 21:00 uur kunnen worden. Na eerst in de pizzeria nul op rekest te hebben gekregen, werd een geschikt restaurant gevonden waarover later meer. Het winnen van alle 1e prijzen liep dit jaar iets anders maar evengoed waren we trots op wat we gehaald hebben:
6,4 km of waren het er 7 ? (stappenteller Joost)
We gingen er dus weer vandoor met 9 ereplaatsen waaronder 3 hoofdprijzen!! Echter voor de 6 km werd er alleen aan de 1e vrouw en man overall een attentie toebedacht.
Van de 14 Hollandse deelnemers is dit een prachtig resultaat. Totaal deden er ruim 180 lopers mee. Wederom viel ons de ongedwongen sfeer op waaronder deze trimloop werd gehouden. Ook de uigezette tocht in die schitterende omgeving verdiende een groot compliment .
Tekenend was trouwens ook de worstenlucht die ons na de loop tegemoet kwam. Folklore dus
Oh ja en dan zegt Gert-Jan aan tafel dat hij nog wat foto’s heeft gemaakt een week geleden. Vertelt ie dus doodleuk over een ballonvaartje dat hij aan Inge cadeau deed; en waarom dan helemaal? Hij blijkt haar ten huwelijk te hebben gevraagd daar hoog in de lucht. Dat is nog eens romantisch, niet? We rekenen er natuurlijk op dat we ook mogen komen….
Alles nog eens nakijken op www.wibrin.be
Rest nog de meegereisde supporters (Ruben, Nanda, Inge en Ko) en fotograaf (Marius) te bedanken voor hun ondersteuning. De uitslag:
2e H-sen: Laurent van Nieuwenhuijze 0:29:35 6,4 km
2e H-V1: Jos den Hollander 0:30:12 6,4 km
2e D-A1: Annet van de Linde 0:30:13 6,4 km
5e D-A1: Michela van Stel 0:38:09 6,4 km
1e D-A2: Mia Eversdijk 0:40:11 6,4 km
2e H-V2: Joost Sprinkhuizen 0:40:12 6,4 km
2e H-sen: Arjan Beije 0:56:19 14 km
3e H-sen: Joost de Klerk 0:56:56 14 km
1e H-V2: Jan de Wilde 0:59:28 14 km
5e H-sen: Peter van Limbergen 0:59:43 14 km
1e D-A1: Marlies Jongerius 1:00:34 14 km
9e H-sen: Martijn Tissink 1:03:04 14 km
14e H-sen: Gert-Jan Smit 1:08:55 14 km
15e H-sen: Jack van Stel 1:17:39 14 km
Na een overheerlijke koude douche togen we rap naar het restaurant in Houffalize. De patron leek niet voor iedereen een vriendelijk woord over te hebben doch daar lieten we ons niet door uit het veld slaan en prezen de man de hemel in voor zijn goed voorbereidde maaltijd. Marius kon zich er nog wel wat over opwinden maar had achteraf geen spijt toch maar gebleven te zijn. Joost de K. kreeg de gelegenheid om Joost S. even uit te leggen wat zijn promotieonderzoek over spectrometrisch onderzoek inhield, of was het nou chromatografie?? Voor mij als één van de vele doctorandussen aan tafel was het zeker geen gesneden koek. Ook bij hem rekenen we erop dat we een uitnodiging krijgen aanwezig te zijn bij zijn promotie (?). Vermeldenswaard was dat we Annet een kriekje hebben zien drinken (toen Jan even niet keek?). Dat jan alleen maar de grappen maakt is hiermee achterhaald. Ook, en daar heb je die zuinige Hollander weer, was het met € 26 inclusief drank zeker niet duur te noemen. Enkelen van ons gingen om 23:30 uur (!!) even retour naar Wibrin om de gewonnen prijzen op te halen. We moesten immers hals over kop terug na de wedstrijd om op tijd aan tafel te zitten.
Thuisgekomen werd er weer het e.e.a. genuttigd zodat de klok 2 uur sloeg toen het tijd was naar bed te gaan. Dat Marc het middenin de nacht nodig vond het licht volop aan te doen en Joost S met zijn herrie te wijzen op zijn verantwoordelijkheden t.o.v de andere slapers had met hetgeen hierboven staat absoluut niets te maken….
Als alweer de 3e dag is aangebroken zal deze in het teken staan van een tochtje fietsen.
Jos, Martijn, Ruben, Laurent en nog eens Jos gaan vandaag Luik-Bastenaken-Luik aandoen, zo’n slordige 135 km (als het er niet meer geweest zijn). Dat zijn toch wel kanjers omdat ze dag ervoor ook al 90 km gefietst hadden. Frans wist dus waar hij over sprak door deze beker aan zich voorbij te laten gaan. Details van die tocht heb ik verzuimd na te vragen maar mogelijk dat iemand van deze groep dit nog wat kan beschrijven.
Ko, Jack, Joost S. en Michela reden maar weer eens naar de supermarkt om inkopen te doen voor de maaltijd deze avond. De laatste 2 van dit kwartet zouden namelijk in de keuken staan om de beloofde pasta’s met saus en salades klaar te maken.
Voor het zover was moest er behalve de lange afstand renners nog meer inspanningen worden gedaan. Jan, Peter, Gert-Jan, Frans en Marc gaven de dag kleur door te gaan mountainbiken. Ook waren er 2 groepen die het wandelen voor hun rekening namen. Datzelfde kleur geven deden ook Jack, Michela, Arjan, Annet en Joost S. door een pittig fietstochtje van ongeveer 75 km te ondernemen naar het Luxemburgse Clervaux, daar te pauzeren met koffie, nog eens te vertoeven in Houffalize, nu voor een frisje of een “dubbeltje”. En toen nog het laatste stukje terug naar Gouvy. Oei, oei wat een klimmen en dalen, afzien zoals ik niet eerder heb gedaan (ook niet na een marathon) maar meer dan dat genieten van de schitterende natuur. Heb genoten maar niet in het minst van mijn ploegmaats Arjan, Michela, Annet en vooral Jack die me er doorheen heeft gesleept. Bij terugkomst valt het op dat iedereen wel “hyper” gedrag vertoont, een ware kakofonie van geluid, evaluaties en plannen voor een volgende keer het misschien anders te doen (geen bier drinken onderweg bijvoorbeeld). Kenmerkend is ook dat zomaar de glazen in het rond vliegen en op de grond kapot vallen. Het was te zien dat we het naar de zin hadden.
Tegen de tijd dat we daar zin in kregen was het tijd voor Michela en haar souschef om het eten voor te bereiden. Moeilijk was het niet maar de taakverdeling was goed en efficiënt verdeeld.
Zoals zo vaak vliegt de avond om als het gezellig is. Voorinformatie wordt alvast gegeven voor het programma van de volgende dag, de alles beslissende oriëntatietocht. Jos en Gert-Jan lichten een tipje van de sluier op en buigen zich over de teamindeling. We praatten nog wat na en bedenken of dit nu de 10e of de 11e keer is dat het Pinksterweekend gehouden wordt. Blijkt bij navragen bij de echte deskundigen toch echt de 10e dus een jubileumeditie te zijn. De teams worden aldus samengesteld: Marc en Ko, Monique natuurlijk met Marlies, Jan en Marius die maar bang blijft dat zijn bril gejat wordt (jongen, heb toch vertrouwen in die vrouwen), Peter en Frans, Allard en Nanda, Martijn en Joost S, Joost de K en Anja, Laurent en Ruben, Annet en Arjan.
De spanning loopt zichtbaar op als de beschikbare kaarten nadrukkelijk worden bestudeerd.
Uiteindelijk keert ook nu de rust weer terug en kan een ieder z’n brits op gaan zoeken.
Dag 4 is tegelijk de dag waarop het gebeuren moet. De nacht is rustig verlopen. Ook het licht hoefde niet meer aan van Marc. Vanavond keren we ook weer naar huis terug. Echter eerst nog even een tochtje door de omgeving uitgezet door Jos en Gert-Jan. Enkele anderen zoals Jack en Michela geven de voorkeur aan een lekker tochtje fietsen. Irma is de aangewezen persoon om de wedstrijdleiding te assisteren. De briefing wordt gehouden waarbij het erom gaat 5 cijfers die onderweg zijn neergezet in willekeurige volgorde mee naar huis te nemen en het verband hierin te onderkennen. Één van de ijkpunten bevat ook een hint die het antwoord helpt te omschrijven. Er zal een klassement worden opgemaakt van de snelste loper/fietser en van degenen die hun eindtijd het beste kunnen voorspellen. Vanaf ongeveer kwart voor elf gaan de eerste koppels op weg nadat de nodige tactieken zijn doorgenomen en alle klokjes en mobieltjes door bijna allemaal werden ingeleverd.
Elke 5 minuten wordt een stel weggeschoten na voorzien te zijn van de nodige instructies en kaart van de omgeving. Het ene paar vliegt er vandoor de ander gaat wat rustiger onderweg.
Mijn eigen ervaringen waren heel erg positief. Martijn zei nog wel de lange fietstocht in de benen te hebben van de dag ervoor doch dat was aan zijn lopen niet te zien. Ging heel erg soepel. We hebben allebei ons best gedaan door zoveel mogelijk alles samen te doen en het overal over eens te zijn. Vals spelen kunnen we niet en hebben dus ook niet gedaan. Alles zoveel mogelijk volgens de regels hoewel we na het 3e punt het antwoord al dachten te hebben. Gewoon de tocht afmaken en genieten was wat we deden. Geen krimp gaf die jongen en na de tocht zat hij er nog fris bij.
Navraag bij de deelnemers voordat ze de uitslag hadden gekregen lieten zien dat Ko dacht gewonnen te hebben. Joost de K. zei de overwinning aan anderen te hebben gelaten omdat hij immers vorig jaar al gewonnen had (??). Ik geloof niet dat Nanda veel van Allard gezien heeft omdat hij immers steeds zover vooruit was. Het goede antwoord was 2:03:59. Hield dus gewoon de wereldrecordtijd van H.G in. (ik spel zijn naam maar even niet om geen blunders te maken). Bij een goed antwoord werd er 10 min bonus uitgedeeld. Het had voor Frans en Peter dus gunstiger kunnen uitpakkenEn dan hier nogmaals de uitslag van de 2 klassementen:
Klassement op snelheid:
1. Marc/Ko 0:59:35 antwoord goed
2. Frans/Peter 1:09:30 antwoord fout
3. Jan/Marius 1:14:02 antwoord goed
4. Allard/Nanda 1:21:22 antwoord fout
5. Joost de K/Anja 1:23:00 antwoord goed
6. Monique/ Marlies 1:38:45 antwoord fout
7. Annet/Arjan 1:46:57 antwoord goed
8. Laurent/Ruben 1:56:43 antwoord fout
9.Martijn/Joost S 2:05:11 antwoord goed
Klassement op voorspelde streeftijd
1. Martijn/Joost S - 0:00:49
2. Monique/Marlies +0:01:13
3. Annet/Arjan - 0:01:27
4. Joost de K/Anja - 0:07:01
5. Laurent/Ruben +0:09:12
6. Jan/Marius - 0:10:58
7. Peter/Frans - 0:24:29
8. Marc/Ko - 0:50:25
9. Allard/Nanda - 0:52:28
Wie het weet die mag het zeggen maar elk klassement heeft zijn waarde. Een fles wijn voor de winnaars was het resultaat. Dank voor de organisatie van dit heuse evenement!!
Jos den Hollander is tijdens het wachten op de spoorzoekers alvast bezig gegaan met het eten te bereiden zodat een ieder niet met lege maag op pad hoeft te gaan. En bijzonder lekker was het ook.
En dan loopt het op zijn eind en gaat er zachtjes aan opgeruimd gaan worden want tegen 16:30 uur zouden we het huisje opleveren. Inge was de dag ervoor al weggegaan om familie te bezoeken. Marlies en Marius vertrokken ongeveer aan het begin van de maaltijd om hun kinderen op te halen. De een na de ander maakt z’n spullen klaar en vertrekt.
Ondergetekende blijft nog samen met Jan en Annet achter. Uiteindelijk vertrekken we ook maar keren na 2 km toch weer om te kijken of Monique en Allard al boven water zijn. Dat blijkt dan toch nog het geval. Verdwaald waren ze maar uiteindelijk de goeie weg teruggevonden. Nog maar even in de zon blijven zitten en gesproken over de psychiatrie, de rechtspraak en al wat dies meer zij. Een goed gesprek gaat er altijd in.
Tegen 18:00 uur vertrekken ook wij als laatste der Mohikanen.
Een frietje, ham- of visburger en wat sla bij de Mac in Antwerpen is een waardig besluit.
En dan morgen gewoon weer trainen. Op naar de volgende Pinksteren.
Joost Sprinkhuizen