Door Lenie Polfliet - Zuijdweg - 2010-03-28 19:20:30
Tekst uitgesproken op de ledenvergadering van A.V.’56 op vrijdagavond 26 maart 2010.
In mijn hand heb ik een estafettestokje., als een soort symbool ook voor het uitreiken van deze familie de Munckbeker.
Een estafetteloop is een prachtig onderdeel in de atletiek. Je geeft als atleten iets aan elkaar door, je werkt samen, je bent op elkaar aangewezen. Je kent elkaars kwaliteiten.
De Familie de Munckbeker geven we in de vereniging ook aan elkaar door. De heer en mevrouw de Munck zijn belangrijk geweest voor A.V.’56 en het is goed om daar jaarlijks bij stil te staan. Zij hebben hun sporen nagelaten en altijd weer zijn er mensen in onze club die ook zo betrokken zijn bij deze vereniging.
In het jubileumboek wordt gezegd dat mensen die ooit de familie de Munckbeker van verdiensten hebben gekregen zich anders voortbewegen dan voordien. Het voelt als een eer en daar mag men trots op zijn.
Als eerste jaartal staat gegraveerd 978 en nu 2009. Time flies…
De persoon die vanavond deze beker in ontvangst mag nemen is al zeer vele jaren lid. Eerst zelf actief, toen haar man,ook haar kinderen en sinds enkele jaren geeft ze training aan atleten van jong tot oud.
Pupillen traint ze, en leert hen met een stok om te gaan en ook ouderen wijst ze op het belang van het vastpakken en loslaten van de stokken.
Ze weet velen te enthousiasmeren. Morgen doen twintig pupillen mee met de eerste baanwedstrijd van dit seizoen.Van sommige kinderen heeft ze ook de ouders training gegeven. Begeleiding op wedstrijden gegeven, het trainingskamp in De Koebel begeleid en in de jeugdwerkcommissie actief geweest.
De ouderen lopen op paden in Zuid- Beveland waar ze nog nooit geweest zijn. Rechtsaf ( als het soms linksaf moet zijn) of linksaf ( als soms rechtsafbedoeld wordt) op de Kiekendiefpaden. Soms tot hun enkels zakkend in de modder. Maar altijd precies anderhalf uur. De coolingdown staand in de kring roeiend, of kanoeend en vaak tot slot ergens een bakje koffie.
Zou Suus zich nu met deze prijs anders voorbewegen ?
In elk geval fier rechtop want je mag trots zijn op deze erkenning, Je hebt hem verdiend Suus.
Zoals de ouden zongen piepen de jongen…
Je vader heeft deze prijs ook al ontvangen en ook Rien, je man. Wat een familie, wij als A.V.’56 leden zijn blij met jou.
Dat je nog lang je kennis mag doorgeven aan jong en oud als in een estafette.
Suus , van harte gelukgewenst met de prijs mede namens Jan Fraanje, Peter de Munck en Niek Flipse.
Lenie Polfliet - Zuijdweg
Familie De Munckbeker 2009
Door Lenie Polfliet - Zuijdweg - 2010-03-28 19:20:30
Tekst uitgesproken op de ledenvergadering van A.V.’56 op vrijdagavond 26 maart 2010.
In mijn hand heb ik een estafettestokje., als een soort symbool ook voor het uitreiken van deze familie de Munckbeker.
Een estafetteloop is een prachtig onderdeel in de atletiek. Je geeft als atleten iets aan elkaar door, je werkt samen, je bent op elkaar aangewezen. Je kent elkaars kwaliteiten.
De Familie de Munckbeker geven we in de vereniging ook aan elkaar door. De heer en mevrouw de Munck zijn belangrijk geweest voor A.V.’56 en het is goed om daar jaarlijks bij stil te staan. Zij hebben hun sporen nagelaten en altijd weer zijn er mensen in onze club die ook zo betrokken zijn bij deze vereniging.
In het jubileumboek wordt gezegd dat mensen die ooit de familie de Munckbeker van verdiensten hebben gekregen zich anders voortbewegen dan voordien. Het voelt als een eer en daar mag men trots op zijn.
Als eerste jaartal staat gegraveerd 978 en nu 2009. Time flies…
De persoon die vanavond deze beker in ontvangst mag nemen is al zeer vele jaren lid. Eerst zelf actief, toen haar man,ook haar kinderen en sinds enkele jaren geeft ze training aan atleten van jong tot oud.
Pupillen traint ze, en leert hen met een stok om te gaan en ook ouderen wijst ze op het belang van het vastpakken en loslaten van de stokken.
Ze weet velen te enthousiasmeren. Morgen doen twintig pupillen mee met de eerste baanwedstrijd van dit seizoen.Van sommige kinderen heeft ze ook de ouders training gegeven. Begeleiding op wedstrijden gegeven, het trainingskamp in De Koebel begeleid en in de jeugdwerkcommissie actief geweest.
De ouderen lopen op paden in Zuid- Beveland waar ze nog nooit geweest zijn. Rechtsaf ( als het soms linksaf moet zijn) of linksaf ( als soms rechtsafbedoeld wordt) op de Kiekendiefpaden. Soms tot hun enkels zakkend in de modder. Maar altijd precies anderhalf uur. De coolingdown staand in de kring roeiend, of kanoeend en vaak tot slot ergens een bakje koffie.
Zou Suus zich nu met deze prijs anders voorbewegen ?
In elk geval fier rechtop want je mag trots zijn op deze erkenning, Je hebt hem verdiend Suus.
Zoals de ouden zongen piepen de jongen…
Je vader heeft deze prijs ook al ontvangen en ook Rien, je man. Wat een familie, wij als A.V.’56 leden zijn blij met jou.
Dat je nog lang je kennis mag doorgeven aan jong en oud als in een estafette.
Suus , van harte gelukgewenst met de prijs mede namens Jan Fraanje, Peter de Munck en Niek Flipse.
Lenie Polfliet - Zuijdweg